poniedziałek, 24 grudnia 2012

PODSUMOWANIE 2012 W POLSKIM TEATRZE




Bez specjalnego wstępu kilka informacji: premiery odbywały się głównie w tym roku, niekiedy dwa lata temu, większość jednak to nowe spektakle. Kryterium oczywiście jest subiektywne do bólu, co bardzo proszę brać pod uwagę. Jest nim tylko i wyłącznie gust Miernika:-) Najlepsze spektakle teatrów nieinstytucjonalnych też biorę pod uwagę, we wszystkich kategoriach. Oczywiście, mimo że jak policzyłem, widziałem około 160 przedstawień, to i tak nie obejrzałem wszystkiego. Zatem proszę traktować to podsumowanie jako rodzaj zabawy. Tylko i wyłącznie:-)

NAJLEPSZE PRZEDSTAWIENIE
Opowieści afrykańskie według Szekspira w reż. Krzysztofa Warlikowskiego w Nowym Teatrze w Warszawie. A z najnowszych premier Wszyscy święci Jarosława Jakubowskiego w reż. Wojciecha Farugi z Teatru Polskiego w Bydgoszczy. Z zagranicznych: pokazywany na festiwalu Materia Prima w Krakowie Hôtel de Rive – Giacomettiego okres horyzontalny figuren theater tübingen& Compagnie Bagages de Sable &Theater Stadelhofen (Niemcy/Francja/Szwajcaria) – za przenikanie dwóch światów lalki i człowieka, za melancholię i ukazanie kryzysu twórczego na przykładzie lat wojennych Giacomettiego w Szwajcarii; oraz Ziemia i wszechświat z Iranu, który nagrodziłem na dwóch festiwalach: Sztuki Lalkarskiej w Bielsku-Białej i Lalka też człowiek w Warszawie

NAJGORSZE PRZEDSTAWIENIE
Królowa śniegu w reż. Michała Borczucha z Teatru Dramatycznego w Wałbrzychu (recenzja poniżej na tym blogu) i Tak powiedział Michael J. W reż. Wiktora Rubina z Teatru Wybrzeże. Sięgnięcie po biografię Michaela Jacksona tylko po to by pogadać ze sceny o płciowości i o tym jakie to ważne, że społeczeństwo żąda od nas dookreślenia się w sprawach seksu, to przepraszam bardzo ale trochę za mało. Na przedstawienie przybyli widzowie w tercetach: mama-tata-córa, oczekujący spektaklu o Jacksonie. Sądząc po minach i zdawkowych brawach nie byli zadowoleni. Choć scena, w której Jacek Labijak z pieczołowitością przez jakiś kwadrans wkręca w ścianę z trzydzieści kurzych wątróbek warta zobaczenia.

SCENA, KTÓRĄ DŁUGO ZAPAMIĘTAM
Brutalne pobicie posła w Firmie Pawła Demirskiego w reż. Moniki Strzępki z Teatru Nowego w Poznaniu. Zapamiętam też obrońców krzyża, pod przewodnictwem Księdza Grzesia (Andrzej Szubski), śpiewających piosenki religijne, wyrywających sobie mikrofon, skandujących „Czarna skrzynko przemów!” w Wiecznym kwietniu Jarosława Jakubowskiego w reż. Agnieszki Korytkowskiej-Mazur z Teatru Polskiego w Poznaniu. Na pewno pozostaną mi w pamięci żelowe misie i ich społeczność topione na palniku. Obserwujemy poprzez projekcję jak giną, jak same zgotowały sobie katastrofę w Katastrofie Agrupación Señor Serrano (Hiszpania). A najlepszą puentę widziałem w Głośniej! Teatru Malabar Hotel.

NAJZABAWNIEJSZY MOMENT W SPEKTAKLU
Grzegorz Cinkowski w opowieści o metodzie matematycznego nabywaniu produktów w sklepach, pokazywaniu wała specom od marketingu w Nieskończonej historii z Teatru Nowego w Zabrzu. W podobnym klimacie utrzymana jest scena Jakuba Papugi w Śmierci pracownika z Teatru Polskiego w Poznaniu. Początek dnia neurotycznego pracownika korporacji to mycie zębów, śniadanie, jazda autobusem odliczane co do minuty. Kolejna odsłona Adasia Miauczyńskiego. Z kolei brawurowy opis katastrofy samolotu dokonany został przez Macieja Adamczyka w spektaklu Zapis automatyczny Teatru Porywacze Ciał z Poznania

NAJLEPSZA REŻYSERIA
Krzysztof Warlikowski za Opowieści szekspirowskie a oprócz tego młodzi: Agnieszka Korytkowska-Mazur – Płatonow z Teatru im. Osterwy w Lublinie; Paweł Palcat – Zrozumieć H. z Teatru im. Modrzejewskiej w Legnicy, Agata Biziuk za adaptację i reżyserię Wariata i zakonnicy w Teatrze Rozrywki w Chorzowie.

NAJLEPSZA SCENOGRAFIA
Paweł Wodziński – za eklektyzm w spektaklu Popiełuszko.
Izabela Wądołowska – za zieloną łąkę w Źle ma się kraj, oba z Teatru Polskiego w Bydgoszczy

NAJLEPSZA MUZYKA
Jan Suświłło za warstwę muzyczną w O dobru w reż. Moniki Strzępki oraz za śpiewaną wraz z aktorami przy ognisku pieśń.

NAJLEPSZE ŚWIATŁA
Bartosz Nalazek – plamy świetlne i tworzenie osobnych przestrzeni w Zażynkach na Małej Scenie Teatru Polskiego w Poznaniu

TEKST, PRZY KTÓRYM Z LEKKA SIĘ WZRUSZYŁEM

Rewolucja balonowa Julii Holewińskiej. Za przypomnienie smaków i zapachów dzieciństwa.


NAJLEPSZE ROLE KOBIECE
Joanna Szczepkowska – ADHD i inne cudowne zjawiska.
Agnieszka Przepiórska – i będą święta!
Dominika Kluźniak (Nina Zarieczna) w Mewie i (Dodo) w Pożegnaniach, oba z Teatru Narodowego w Warszawie.
Agnieszka Kwietniewska jako Amy Winehouse w O dobru z Teatru Dramatycznego w Wałbrzychu.
Beata Niedziela i Katarzyna Zawadzka – dwie role w Kobiecie z przeszłości z Bałtyckiego Teatru Dramatycznego w Koszalinie.
Wszystkie role w spektaklu CHÓR KOBIET | Projekt II: MAGNIFICAT Instytutu Teatralnego im. Z. Raszewskiego;

NAJLEPSZE ROLE MĘSKIE
Janusz Gajos (Jona Popoch) w Udręce życia z Teatru Narodowego w Warszawie. Mariusz Jakus (Horodniczy) w Rewizorze w Teatrze im. Jaracza w Łodzi.
Andrzej Kłak w O dobru z Teatru Dramatycznego z Wałbrzycha,

NAJLEPSZA ROLA EPIZODYCZNA
Hanna Konarowska ADHD i inne cudowne zjawiska

NAJCIEKAWSZY DEBIUT
Robert Zawadzki, reżyser Zabaw na podwórku Stowarzyszenia Kochanowski przy Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu Przedstawienie porusza ważny dla młodzieży temat agresji.
Wojciech Faruga, reżyser spektaklu Wszyscy święci z Teatru Polskiego w Bydgoszczy.
Aleksander Kuleszow – młody, utalentowany student, grający w monodramie Właściciel kawiarni na podstawie współczesnego tekstu Pawła Priażki z Teatru Dramatycznego w Mohylewie na Białorusi. Młody student opowiada o sobie, o braku pracy dla aktora na Białorusi, o problemach młodych ludzi wkraczających w świat sztuki.

NAJLEPSZY SPEKTAKL ULICZNY
Salto mortale Teatru Strefa Ciszy z Poznania – czarny cyrk pokazywany latem na zamojskiej Starówce.
Kim jest ten człowiek we krwi Teatru Biuro Podroży z Poznania – odbieranie pokłonu wojsk przez Makbeta na placu w Brześciu na Białorusi, naprzeciwko 15 metrowego pomnika Lenina błogosławiącego światu. Na tydzień przed wyborami. Warte wszystkich pieniędzy!

NAJLEPSZY SPEKTAKL TEATRU TAŃCA
Ciała magnetyczne i Wielkie nieba – oba Compagnie Mossoux-Bonté z Belgii

NAJLEPSZY SPEKTAKL DLA DZIECI
LE FILO FABLE na motywach bajek filozoficznych z różnych stron świata w reż. Joanny Gerigk z Teatru Lalki i Aktora w Wałbrzychu. Kreacyjny i zabawny, nie daje jasnych odpowiedzi, wciąga dzieci do zabawy.

NAJLEPSZY FESTIWAL
Materia Prima w Krakowie (w kategorii teatr formy).
mteatr w Koszalinie (w kategorii debiutów, realizacji młodych twórców).
Przegląd Monodramu Współczesnego w Warszawie (w kategorii monodramów)

NAJCIEKAWSZA KSIĄŻKA O TEATRZE
Marek Waszkiel – Dzieje teatru lalek w Polsce 1944–2000, Warszawa 2012.

PRZEDSTAWIENIE, KTÓREGO NIE WIDZIAŁEM, A BARDZO CHCE ZOBACZYĆ W 2013
Posprzątane w reż. Mariusza Grzegorzka w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi

NAJWIEKSZY SKANDAL ROKU
Upadek Śląskiego Teatru Tańca i wielkie halo, które dyrektor Jacek Łumiński urządza wokół tego jaki jest niewinny. Ponad milionowy dług jest wynikiem braku kontroli i niepoddawania się weryfikacji konkursowej. Skandalem są niektóre powołania bez konkursu ludzi, którzy nie mają pojęcia o teatrze, pupilków władzy (np. w Zabrzu).

MIEJSCA Z POZYTYWNĄ ENERGIĄ:
Teatr Konsekwentny w Warszawie
Teatr Druga Strefa w Warszawie
Dom Kultury „Zameczek” w Kielcach
Zamojski Dom Kultury
Centrala Artystyczna w Koszalinie
Nysa z kiełbaskami pod Halą Targowa w Krakowie
większość hoteli, w których gościłem, goszczę i będę gościł

2 komentarze:

  1. Bartku małe sprostowanie spektakl "Wariat i Zakonnica" firmowany jest jako projekt Nieformalnej Grupie Avis, choć sama zauważyłam, że fakt ten zmienia się w zależności od potrzeb :)

    OdpowiedzUsuń
  2. tak, wiem, choć formalnie Teatr Rozrywki w Chorzowie, a dwójka spośród realizatorów z Avis. Ale dobrześ to wyłapała:-)

    OdpowiedzUsuń